AuteurHenriette van den Heuvel (Admin)

HomeArtikelen geschreven door Henriette van den Heuvel (Admin)

Glycemische Index kan goed hulpmiddel zijn bij het bepalen van je keuze

De glycemische index is voor velen een hulpzame ondersteuning bij het kiezen van wat je wel en niet moet eten. 

In Schotland kwam ik in een klein kantoortje op het station met Eerste Wereldoorlog memorabilia een –niet zo oud- tweedehands boek tegen van Rick Gallop, cardioloog en voorzitter van de ”Heart and Stroke Foundation” in Canada. Het heet het GI diet, maar is strikt genomen geen dieet, en vertoont veel overeenkomsten wat ik door schade en schande hebt geleerd.

Niet alleen werkt hij met Rood Oranje en Groen voor te vermijden, met mate en goed eten maar komt hij grotendeels tot dezelfde conclusies over wat gezond is en wat niet. Hij is niet alleen arts, en gespecialiseerd in hart- en vaatziekten maar had ook te kampen met 20 kg overgewicht. Hij probeerde verschillende diëten en niets werkte, wat voor hem aanleiding was dieper in het wetenschappelijk onderzoek naar voeding te duiken. Hij kwam in contact met Dr David Jenkins uit Toronto, de uitvinder van de Glycemische Index. In die tijd werd diabetes patiënten verteld koolhydraten te mijden en kregen ze een dieet met veel vet – wat weer als onbedoeld effect had dat veel patiënten overleden aan een hartkwaal door dichtgeslibde aderen.

Gallop volgde zelf het GI dieet met succes maar hij behoorde tot de gelukkige 5%, de rest van de mensen was uitgevallen omdat ze het dieet te lastig vonden en omdat ze tussendoor te veel honger hadden. Hij besloot het dieet om te vormen tot een methode die voor iedereen zou werken. Ik vat zijn verhaal, omdat het zo lekker overzichtelijk is hier samen:

De sleutel tot gewichtsverlies:

Voeding met een lage glycemische index EN met weinig calorieën

  1. Mensen zijn zwaarder geworden omdat ze simpelweg meer calorieën innemen dan ze verbruiken.
  2. Vet is essentieel voor je lichaam, vooral ook voor je brein – dus moet je vet eten maar wel de goede vetten (onverzadigd en omega3) en niet te veel (want het bevat relatief veel calorieën).
    NB Je lichaam wil instinctmatig vet eten, want dat kost je lichaam geen energie om vet up tempo op te slaan!
  3. Koolhydraten geven energie. Het is de consumptie van koolhydraten die heeft geleid tot de toename van zwaarlijvigheid, en wel de koolhydraten die te snel worden opgenomen door ons bloed, in het bijzonder suiker en witte bloem, voeding die bewerkt is, voeding met geen of weinig vezels. Laat dit staan is zijn advies, en eet meer vezels: verteerbare vezels zoals in havermout en bonen; onverteerbare vezels voor je darmfunctie zoals in puur volkorenbrood en veel groenten.
  4. Kies voor voedsel dat langzaam wordt opgenomen, met veel vezels, omdat je daardoor ook langer verzadigd bent – dit voedsel leidt ook niet tot insuline pieken.
  5. Proteine (her)bouwt je weefsel (spieren, organen, huid) en het geeft snel een verzadigd gevoel. Redenen voor Gallop om te pleiten voor een beetje eiwit bij elke maaltijd (natuurlijk wel de magere variant met weinig calorieën). De boon is zijn favoriet: veel eiwitten en vezels met weinig vet.
  6. Kies bij je voeding verhoudingsgewijs meer proteïne en minder vet dan meestal wordt geadviseerd: 55% goede, onbewerkte, koolhydraten, 25% magere proteïnen en 20% gezinde vetten
  1. Bij het bepalen van een goed gewicht kijk dan zowel naar je BMI als naar je buikomvang. Aan dit laatste zijn immers de grootste directe risico’s verbonden: vet om de organen. Richtlijn voor mannen is 94 en voor vrouwen 80.
  2. Belangrijkste verschillen bij zijn concrete voedingsadviezen met wat ik zelf gewend ben te doen:
    1. Gedroogd fruit is risicovol vanwege de hoge glycemische index (denk aan dadels, vijgen, abrikozen, rozijnen). Alhoewel je onderscheid kunt maken tussen natuurlijke en geraffineerde suikers geldt natuurlijk voor ALLE voeding met een hoog suikergehalte dat je een insuline piek kan krijgen. Dit betekent concreet: gebruik dit met mate, en combineer het met proteïne om het effect te verkleinen!
    2. Sinaasappelsap werkt het best bij diabetes patiënten die last hebben van een hypo (te lage bloedsuikerspiegel) omdat het zo’n snelle suiker rush geeft. Tja, we weten dat het beter is een sinaasappel te eten dan een glas jus d’orange. Probeer het zelf uit, en beslis hoe sterk het bij jou werkt en of het je het genoegen waard is.
    3. Basmati rijst komt bij hem ook goed uit de bus, naast de zilvervliesrijst. Dat was een goede verassing, en in lijn met wat mijn Ayurvedische arts mij vertelde: basmatirijst is goed en rustig voor maag en darmen.
  3. Hij geeft niet alleen een richtlijn voor de verdeling van macro’s maar ook voor de verdeling op je bord. Best praktisch: ongeveer 50% groente, 25% vis, gevogelte of vlees en 25% rijst, pasta of aardappelen. Deze laatste groep kun je het best pas gaan eten als je al afgevallen bent. En natuurlijk: gebruik niet een groot bord, wees beperkt in wat je eet.
  4. Tenslotte: om te zorgen voor een rustige bloedsuikerspiegel is hij voorstander van drie keer beperkt eten met drie tussendoortjes. Dit is iets wat ook afhankelijk is van hoe gemakkelijk het voor je is: het psychologische argument voor mensen die moeite hebben met afvallen blijft: drie keer per dag. Dit is als je goede, vullende maaltijden neemt en de suiker en meel schrapt goed te doen zonder noemenswaardige schommelingen.

Zie ook verder op de website van Rick Gallop.

En vooral: check hoe het bij jou werkt! Mensen verschillen in lichaamsbouw, genetische make up, dagritme, allergieën en intoleranties en ook in voorkeuren – probeer alles uit en doe wat bij je past!

 

BMI: wat is gezond nu ik ouder word en krimp?

De eerste vraag vandaag ging over BMI. Deze Open Monumentendag geef ik voorlichting over Gezond Gewicht in Huize Lydia op het Roelof Hartplein in Amsterdam. De mensen komen voor een rondleiding door dit voormalig Zusterhuis en opvang voor jonge vrouwen die een betrekking zochten in de stad.

Een oudere mevrouw uit Hilversum komt bij me zitten en vertelt dat ze 10 centimeter is gekrompen en dat ze nu niet weet wat voor lengte ze moet invullen om haar BMI te bepalen. Moet ze haar nieuwe lengte invullen of haar oude? Ze weegt nog steeds hetzelfde als vroeger, maar ook doordat haar lichaam krommer is geworden door de ouderdom heeft ze een dikkere buik en zit het allemaal ook wat meer op elkaar.

Ik vraag haar allereerst hoe ze zich voelt: ze ziet er vrolijk en energiek uit en heeft zo op het eerste gezicht niet veel overgewicht. Ze blijkt ook geen enkele last te hebben, maar vooral nieuwsgierig te zijn – ze loopt al jaren met deze vraag rond.

BMI en ouder worde

BMI = Body Mass Index = je gewicht gedeeld door het kwadraat van je lengte

te licht minder dan 18
normaal 18 – 25
overgewicht 25 – 30bmi
obesitas meer dan 30

In beginsel ga je als je ouder wordt uit van dezelfde formule, met de lengte die je dan hebt. Het klopt dat je dan een wat hoger BMI hebt, en het is verstandig om de gewone richtlijnen in de gaten te houden en te voorkomen dat er sprake zal zijn van ernstig overgewicht. Een beetje overgewicht is niet ernstig als je ouder bent. Een veel belangrijker indicator als je ouder wordt is de buikomvang

Buikomvang en ouder worden

Naarmate mensen ouder worden neemt ook vaak de buikomvang toe. Vrouwen boven de 50 krijgen als ze dat nog niet hadden vaak voor het eerst een buikje en de buik van de man wordt vaak wat dikker. Dat ligt niet alleen aan het krimpen, maar vooral ook aan de verandering van geslachtshormonen (minder oestrogeen of testosteron), een trager werkend metabolisme en mogelijk ook het zwakker worden van de buikwand waardoor je buik wat uitzakt.

Richtlijnen voor de buikomvang
Er is een algemene standaard van het Nederlands Huisartsen Genootschap.

Mannen Vrouwen
Normale buikomvang tot 94 cm tot 80 cm
Vergrote buikomvang 94 – 102 cm 80 – 88 cm
Ernstig vergrote buikomvang meer dan 102 cm meer dan 88 cm

Hoe ongezond is een buikje? Eigenlijk hangt dat ervan af: een beetje buikvet is niet slecht als het aan bovenstaande oorzaken ligt. Dat is anders als je ongezond eet en drinkt en er ook sprake is van vet in je buikholte, rond je organen. Dat verhoogt je risico op diabetes 2, hart- en vaat ziekten en verschillende vormen van kanker. Inmiddels is overigens ook duidelijk dat slanke mensen met een slecht voedingspatroon ook vet in de buikholte kunnen hebben en daarmee ook een verhoogd risico. Het gaat met andere woorden allemaal om een gezond voedingspatroon met veel groente en vezels. En zolang het kan is het verstandig om actief je buik- en rugspieren wat te trainen. Dat kan bijvoorbeeld met roeien maar ook met pilates of yoga-oefeningen-.

 

Melk: wat te doen bij gebrek aan een eigen koe?

Katan

Nu hebben we weer een nieuw boek van Martijn Katan, oud hoogleraar voedingsleer. Mythen over brood, melk, eieren, superfoods en wat al niet. Hij heeft een enorm plezier in het onderuit halen van de claims van de gezondheidsgoeroe’s en de meeste mensen lachen graag met hem mee: “Zie je wel – al die aanstellerij over gluten en lactose allergieën, nieuwlichterijen als superfoods en cocosolie, ik wist het wel: ik eet gewoon wat ik at, dat is helemaal prima!”

Melk

Latenmilk_glass_nd09_310_0 we er één uitlichten: melk. Dat vind ik zelf een lastige. Voor het gemak neem ik zelf vooral soja (wat ook zo zijn bezwaren kent) en weinig koemelk. Alleen in de cappuccino, en dan liefst mager. Nu ik steeds vaker gevraagd wordt hoe het nu precies zit met bepaalde voedingsmiddelen ben ik genoodzaakt ook echt te weten wat waar is en wat onzin. En de ellende is dat de uitspraken van artsen, wetenschappers en andere voedingsdeskundigen nogal uiteenlopen.

 

Wat zegt Chris Verburg, arts en de man van de Voedselzandloper? Zijn conclusie: melk is niet gezond voor mensen. De redenatie is dat melk is voor de kalveren die daarvan moeten groeien, en dat juist deze eigenschap van melk (groeihormonen) niet gezond is voor mensen om dat het ook datgene doet groeien wat wij niet willen, zoals kankers. Zijn hele verhaal komt overigens uiteindelijk neer op: eet gezond en vooral ook matig zodat je het lichaam in goede conditie houdt maar niet aanzet tot overproductie van wat dan ook, dan is het risico op het vroeg ontstaan van ouderdomsziekten veel kleiner.

Lariekoek zegt Katan: het is zo weinig groeihormoon dat je er duizenden liters van moet drinken om daar last van te krijgen. En bovendien het is ook gezond: het bevat Calcium, eiwitten en vitamine B12. Hij stelt wel dat in volle melk veel verzadigd vet zit dat je cholesterol verhoogt en daarmee de kans op een hartinfarct. Hij adviseert dan ook om één of twee glazen magere melk of magere yoghurt per dag te nemen.

Ayurveda

Ik heb het ook voorgelegd aan het Indiaas artsenechtpaar dat bij ons op bezoek was. Zij zijn behalve in Westerse medicijnen ook in Ayurvedische gezondheid gespecialiseerd. De hele aanpak is daarmee meer gericht op preventie door ondermeer gezond eten en yoga. De hormonen zijn het probleem niet stellen de Indiase artsen: het zijn de antibiotica die worden toegediend aan de dieren die ongezond zijn. Het beste wat je kan doen: neem een koe en zorg voor je eigen melk! Iets wat ik tot mijn verbazing inderdaad meemaakte bij de mensen waar wij onlangs logeerden in Poona.

En het melkvet dan? In India maken ze van het melkvet ghee: dat is boter waaruit de melkbestanddelen zijn verwijderd. Het kan gebruikt worden als bakvet en wordt toegevoegd aan sommige gerechten. Het melkvet bevat ook goede voedingsstoffen zoals essentiële vetzuren en vitamine K. En door het bewerkingsproces zou het effect op het cholesterol juist niet ongunstig zijn, en bovendien is ghee heel goed voor de stofwisseling en wordt vaak gebruikt bij detox-kuren.

Wat te concluderen? Bij gebrek aan een eigen koe kies ik voor af en toe wat biologische magere melk en magere yoghurt. Zodat ik in ieder geval geen antibiotica binnen krijg en weet dat de koeien met mooi weer de wei in kunnen. En de ghee? Daar moet ik nog even over nadenken.

Waarom eten wat niet goed voor je is?

(1) De rol van de omgeving

Er zijn heel veel redenen waarom je eet wat niet goed voor je is. Het heeft te maken met je instincten, je opvoeding, je psychologische kenmerken, je routines, en ook met je omgeving. Vandaag schrijf ik over de verleidingen in de omgeving die het moeilijk maken je leefstijl te veranderen, gezonder te eten en af te vallen. Wij zijn sociale dieren, en willen er graag bij horen. Afwijken betekent dat je af en toe te maken krijgt met confrontaties, en dat maakt het niet per se gemakkelijker.

Het aanbod en de norm van wat goed voor je is

  • De winkels, de restaurants, de kantines staan vol met aanbod dat lekker is en dikmakend. Te veel ongezond vet, te veel suiker en mede dankzij dat: te aantrekkelijk als je trek hebt. In veel supermarkten kan je het best de buitenring nemen, daar is relatief veel puur eten. In de binnenpaden vinden we vooral alle sappen, pakjes, potten, flessen waar we de etiketten moeten bestuderen om te weten wat we binnen krijgen.
  • Het is in de meeste kringen ook volstrekt normaal om dingen te eten en te drinken waar je dik van wordt en die bovendien niet gezond zijn:  frisdrank, koekjes, chips, bier, stokbrood,  (Franse) kaas, frites en frituur. Alhoewel degenen die hoger opgeleid zijn en meer verdienen veelal gezonder eten, geldt voor vrijwel de gehele bevolking dat het normaal is om ook ongezonde dingen te eten en drinken.
  • Het vieren van een verjaardag, koningsdag of feest doen we bij voorkeur met ongezond eten, want dat is lekker en feestelijk. Veel bier, wijn en sterke drank met snacks. Eerder op de dag taarten en cakes, en uiteindelijk buffets of maaltijden en lekkere zoete desserts.

Even voor de goede orde: ons eten wordt knap gemaakt! Het speelt in op wat wij een fijne smaaksensatie vinden, wat lekker “crunchy” is, en waar we instinctmatige behoefte aan hebben (suiker, hartig en vet). Het is bovendien gemakkelijk en goedkoop voedsel. En voor wie dat laatste dan niet wil: er zijn ook meer verfijnde en duurdere varianten bij speciaalzaken!

Wat er ook wordt aangeboden: wij volwassenen bepalen zelf wat we eten. Wij kopen het in en eten het op. En indien wij andere keuzes zouden gaan maken zal het aanbod veranderen. Natuurlijk zou de overheid wat kunnen doen, maar het lijkt me dat wij in de eerste plaats zelf aan zet zijn (zie eerder blog over verantwoordelijkheid).

Je familie, vrienden en collega’s

Tegelijkertijd valt het niet mee om je leefstijl te veranderen temidden van mensen die daar niet mee bezig zijn. Veelal krijg je wel steun en complimenten als je bezig bent met afvallen (en succesvol bent). Maar de positieve reactie geldt vaak meer het resultaat dan het gedrag dat zorgt dat het succes wordt behaald.

  • Je bent al snel ongezellig, ondankbaar, onaangepast, onvriendelijk, on-watdanook als je niet meedoet met wat wordt gegeten en gedronken. “Nee dank je” zeggen tegen een glas wijn wordt zelden zonder meer geaccepteerd (Joh, je kan toch wel een glaasje nemen?). “Nee dank je” zeggen tegen een zelf gemaakte taart wordt gezien als ronduit onbeleefd.  Als je je wilt houden aan je keuze voor eten dat jij goed vindt, wordt dit soms gezien als ronduit egoïstisch. Daaraan vast houden valt niet mee, en een beetje ingeven is voor het sociaal verkeer vaak gemakkelijker.
  • Ook wordt er veelal vanuit gegaan dat je jezelf iets aan het ontzeggen bent. De vraag “Dat mag jij niet, he?” wordt vaak gesteld. En hoe reageer je dan? Zeg je dan dat je er gewoon geen zin in hebt, of dat je wel zin hebt maar niet ongezond wilt eten? Of zeg je gemakshalve “nee dat mag ik niet”. Deze zogenaamde externe attributie wordt gemakkelijker aanvaard wanneer je iets afwijst, dan gewoon zeggen dat het puur je eigen motief is. Ook hier geldt dat een beetje meebewegen het gemakkelijker maakt.
  • Het moeilijkst wordt het wanneer mensen jouw eetgedrag opvatten als een kritiek op hen. En dat blijkt dus inderdaad regelmatig te gebeuren als je zegt dat je iets niet wilt eten om de reden die voor jou waar is: je wilt eten dat goed voor je is, en verder bij voorkeur niets. Dat blijkt confronterend te werken. Vooral voor degenen die eigenlijk zelf de stap willen zetten. Jij laat met deze stap immers zien dat je vrij bent in je handelen, en dat je de verantwoordelijkheid helemaal neemt. Waarmee de vraag van gezond eten en afvallen een kwestie van keuze lijkt, ook voor hen. En dat is natuurlijk te gemakkelijk gezegd: er zijn enorme verschillen tussen mensen in de achtergronden van hun eetgedrag. En verandering hierin aanbrengen is echt moeilijk en lukt niet vaak.

Volgende keer ga ik in op de overeenkomsten en verschillen tussen mensen. Over emotioneel eten, sociaal eten, extern eten en beheerst eten. Over instincten, emoties en overtuigingen die ons ondermijnen en ondersteunen. En natuurlijk: wat helpt mensen om gezonder te eten en af te vallen?

 

Kies gezond eten dat geen vinkje nodig heeft

In de Volkskrant van 21 april staan een paar redenen genoemd dat het Vinkjes systeem op producten beter kan veranderen of verdwijnen. De kritiek komt ongeveer op het volgende neer: Er zijn, wat weinig mensen weten, twee vinkjes: 1 voor gezond, en 1 voor de minder ongezonde variant van een ongezond product. Dit laatste bestaat uit een vinkje voor de light varianten van frisdranken en ongezonde vette producten als mayonaise. Deze krijgen een vinkje omdat er minder suiker of vet in zit. Mensen die afgaan op de vinkjes kunnen zo het idee krijgen dat ze iets gezonds kiezen terwijl dat dus niet zo is. Het is nog net niet zo maf als destijds de reclame voor vetvrije lolly’s met 3% vruchtvlees van Daphne Dekkers: ,,Zomaar wat snoepen, dat doen we niet! Bij ons is het fruit”

Vinkje = big business

Ook blijken niet alle producten door de Stichting te zijn getoetst. Alleen de producenten die ervoor betalen worden getest en krijgen al dan niet een vinkje van gezond of een vinkje van “bewust” want minder ongezond. De veronderstelling dat de light versie van merk A beter is dan die van merk B is dus niet per se waar. Het zou zo maar kunnen zijn dat B deze investering
om het eigen product te promoten niet nodig of nuttig vindt.De leden van het bestuur van de Stichting zagen het nut er zeker van in. Het zijn de “retail, foodservice en voedingsindustrie” die aan het roer staan van Stichting Ik Kies Bewust, zo staat op hun Het vinkje website. Hier valt te lezen dat de doelen van de stichting zijn om de kwaliteit van het aanbod te verbeteren en vervolgens om consumenten te wijzen op deze verbeterde kwaliteit middels een vinkje. Ofwel, een marketing technisch verstandig inspelen op de wens van mensen om gezonder eten.

met steun van Voedingscentrum

Allemaal prima op zich ware het niet dat deze hele vinkjes- business gesteund wordt door het Voedingscentrum, je weet wel, die van de Schijf van Vijf. Dit is een organisatie die 100% wordt gefinancierd door de overheid en die er prat op gaat geen geld aan te nemen van bedrijven. Ze zegt volstrekt onafhankelijk te zijn in haar informatieverstrekking over “ gezond, veilig en duurzaam eten”. Ja natuurlijk is minder ongezond vet beter dan meer ongezond vet, en min
der suiker beter dan veel suiker – maar dat maakt het niet gezond. En daarom is er geen enkele reden voor de overheid deze marketing operatie van de industrie te ondersteunen.

Liever vers!

De Volkskrant noemt als laatste dat er betere systemen bestaan. Beter lijkt mij: Kies gezond eten dat geen vinkje nodig heeft. Het valt samen met het principe dat het beter is te kiezen voor eten dat geen etiket nodig heeft. Ofwel zo veel mogelijk al het eten laten staan dat niet natuurlijk is, maar gefabriceerd: in potten, flessen, pakken en zakjes. Een appel is een appel, een bloemkool is een bloemkool, linzen zijn linzen. En ja, dan valt daarbinnen nog te differentiëren op basis van het productieproces vanwege inspuiten, bespuiten et cetera (waarvoor we dan weer een groen blaadje hebben van de EU). En ja, sommige producten zoals (soja)melk kunnen je veelal niet anders bereiken dan via een fles of pak. Dus ontkomen aan het etiketten checken lukt nooit helemaal.

appel

Ayurveda

Van 19 tot 26 april zijn Dr Ravindra Gangwani en zijn echtgenote Dr. Jayashri Gangwani te gast bij Happyfoodsteps. Hij geeft persoonlijke consulten in Amsterdam en Vorden, gericht op gewichtsverlies en algemene gezondheid. Zijn vrouw is gespecialiseerd in voeding en obesitas. Samen met hen organiseer ik een dag: “Cleaning your body inside out/outside in”. Ben je geïnteresseerd, bel me of mail me.

Low carb versus Carb Lovers

Low carb ofwel koolhydraten arme diëten zijn nog altijd zeer populair. Je valt er immers gemakkelijk mee af. Zeker als je een Atkins-achtig dieet kiest heb je ook een voldaan gevoel dankzij de overdaad aan vetten en proteïne zoals olie, eieren, zalm en vlees. Het volhouden van een low carb dieet is op lange termijn vrijwel onmogelijk. Maar ook tijdens het dieet zelf kan het gemakkelijk tegen gaan staan. Het voelt plakkerig in de mond, en ook in het lichaam zelf kan het leiden tot een zwaar gevoel. Bovendien, en dat is uiteindelijk het belangrijkst, is het niet gezond. Ons lichaam is gebouwd op het verwerken van een combinatie van koolhydraten, eiwitten en vetten. En natuurlijk water, vitaminen en minderalen. Sterker nog, het is het beste voor ons lichaam als het merendeel van ons eten uit koolhydraten bestaat. Sommigen spreken van 50, anderen van 60%.

Ik was dan ook bij het “Carb lovers” boek van het Amerikaanse Health Magazine tegen te komen. Zij breken een lans voor het eten van meer resistent zetmeel. Dat betekent het eten van vooral groene bananen (ideaal gemakkelijk in de ochtend in de pap, geprakt als beleg (met wat pindakaas of tahin) en als tussendoortje), haver; bonen, erwten en linzen. Ook noemen zij, en hier zou iemand als Kris Verburgh van de Voedselzandloper vermoedelijk bedenkingen bij hebben: (koude) aardappelen; volkoren pasta, zilvervliesrijst, gerst en roggebrood.

Het is goed voor onze gezondheid om goede koolhydraten te eten: in de eerste plaats groente en fruit en in de tweede plaats koolhydraten die ook gezonde eiwitten bevatten, in het bijzonder bonen, erwten en linzen. Het wordt tijd deze meer op het menu te zetten, want het is behalve gezond en lekker ook super goedkoop!

 

Na paar kilo afvallen blijf ik op hetzelfde gewicht. Hoe werkt dat?

Na paar kilo afvallen blijf ik hangen. Hoe werkt dat?

Wanneer je gaat afvallen en je eetpatroon verandert door gezonder en met mate te eten krijg je minder calorieën binnen én begint het lichaam de gifstoffen af te voeren.  In eerste instantie verlies je vooral veel vocht. Dat heeft te maken met het ontgiften dat op gang komt wanneer je minder ongezond dingen eet. Na deze eerste spurt is het even stabiel. Zowel lichaam als geest hebben de neiging om het bij het oude te houden, om stabiel te blijven, om niet te veranderen. Wanneer je lichaam minder voeding krijgt zal het zo snel mogelijk op een soort spaarstand gaan: je weet maar nooit wanneer er weer iets komt! Hoe voorspelbaarder je eten, hoe meer het lichaam dat gaat doen. Je neiging zou kunnen zijn om nog minder te eten, maar je begrijpt dat dit de situatie alleen maar erger maakt! Gewichtsverlies blijft in golven gaan, bij iedereen, dan weer wat sneller en dan weer wat trager en soms een tijdje stabiel, op een plateau.

Variatie

Variatie is de beste methode om deze neiging tot stabiliteit tegen te gaan. Vertraging in de verbranding ontstaat ook door voorspelbaarheid. Wat ik bijvoorbeeld merk is dat ik als ik tijdens een feestmaal met vrienden veel te veel heb gegeten ik vaak na een initiële gewichtstoename daarna juist sneller naar beneden ga. Dit is ook waarom het helemaal goed is af en toe echt serieus af te wijken van de standaard! Het geeft plezier, en het leidt uiteindelijk niet tot toename als je maar onmiddellijk daarna weer terug valt op je gewone gezonde ritme van gezond en met mate eten.

Maar ook in dit ritme is het goed om variatie aan te brengen: neem niet elke dag hetzelfde ontbijt, neem wat vaker een zware lunch en licht avondeten. Eet niet elke dag dezelfde hoeveelheid calorieën.

Als je echt wilt versnellen, dan kan je ook kiezen voor 1-2 dagen detox: alleen groente, bonen, fruit, noten, en veel water (geen vlees, vis, eieren, zuivel, brood, koffie, zwarte thee).

Na het eten zo’n zin in suiker zoet!

Waar gaat deze zin in suiker zoet over? Deze zin in zoet die vaak optreedt na de maaltijd, als je rustig zit.

Suiker zoet

Het gaat over de biologische behoefte aan zoet(=energie) bij een energiedip die je ervaart na het eten omdat er zoveel energie naar je maag gaat om het avondeten te verteren. Het gaat over jezelf verwennen, tegemoet komen aan je eigen behoeften. Het gaat over de oude behoefte die je al sinds je een kleine baby hebt aan iets van zoete voeding waardoor je je fijn voelt. Het gaat over het recht hebben op een beloning, zo na een dag hard werken en vol verplichtingen. Het gaat over de wilskrachtbatterij die aan het einde van de dag op is. Het gaat over de leegte die je kan ervaren na een dag vol aandacht voor de buitenwereld.

Wat ga je doen als je ineens alleen bent met jezelf? Wat doe je met de stilte die dan ontstaat, en de gedachten die zich aandienen, de gevoelens die opkomen? Leun je achterover of kom je overeind om wat te eten te nemen, de televisie aan te zetten of een vriendin te bellen?

Wanneer ga je naar bed met een voldaan gevoel? Wat doe je het liefst als je alleen met jezelf bent? Blijf een keer even zitten en laat alles opkomen en zie het weer verdwijnen. Kijk met vol bewustzijn naar wat zich aandient. Inclusief de lichamelijke onrust die kan ontstaan. Inclusief de behoefte daar een eind aan te maken en op te staan om iets te doen.

Het zijn gewoon gedachten, gevoelens, lichamelijke sensaties die komen en gaan.

 En iets in jou dat gewend is om daar gehoor aan te geven … mee te gaan in de gedachtenstroom, de gevoelens en rechtvaardigingen, overtuigingen …

Maar je kan het ook niet doen. Even.